Najpierw poznaj.
Potem zagraj.

Melodia to muzyczna linia, która powstaje z dźwięków następujących po sobie. Przypomnij sobie początek piosenki, którą potrafisz zanucić. Nie słyszysz wszystkich jej dźwięków naraz: jeden prowadzi do następnego, a ich kolejność pomaga rozpoznać utwór.

W tym przykładzie usłyszysz trzy dźwięki: ce, e i gie. Każdy zaczyna się osobno. Spójrz na pięciolinię: kolejna nuta jest zapisana wyżej, więc również melodia wędruje do góry. Nuta jest znakiem, który widzimy, a dźwięk jest tym, co słyszymy. Zapis pozwala połączyć te dwa światy.

Zwróć uwagę na kształty. Dwie pierwsze nuty mają wypełnione główki, a ostatnia pustą. To nie ozdoba. W tym przykładzie ostatni dźwięk trwa dłużej. Położenie nuty mówi o wysokości, a jej kształt pomaga odczytać czas trwania. W kolejnych lekcjach nauczysz się rozróżniać te wartości spokojnie, po jednej.

W naszym pokazie dwie pierwsze nuty są ćwierćnutami, a ostatnia półnutą. Jeśli liczysz równy puls, pierwsze ce zajmuje raz, dźwięk e zajmuje dwa, a gie pozostaje przez trzy i cztery. Nie naciskaj ostatniego klawisza ponownie przy słowie cztery. Jeden dźwięk trwa dalej, mimo że Twój wewnętrzny licznik wykonuje następne uderzenie.

Spróbuj najpierw zanucić ten krótki kształt bez dotykania pianina. Potem zagraj go i porównaj obie próby. Czy usłyszysz, że melodia idzie w górę? Czy ostatni dźwięk ma czas spokojnie wybrzmieć? Taka kolejność: najpierw słuch i wyobraźnia, potem klawisze, pomaga grać świadomie, zamiast jedynie szukać właściwych miejsc.

Przy najniższym ce zobaczysz krótką kreskę pod pięciolinią. To prawidłowa linia dodana. Nie jest szóstą linią całej pięciolinii: występuje tylko przy tej nucie i pomaga dokładnie wskazać jej miejsce.

Odtwórz teraz pokaz i posłuchaj, jak jeden dźwięk ustępuje następnemu. Potem wybierz Teraz ty i powtórz ten porządek. Jeżeli się pomylisz, zatrzymaj się, porównaj nutę z klawiszem i spróbuj ponownie. W tym zadaniu ważniejsza jest uważność niż szybkość.